Pani Gardenia Zakwitła

Dziś obudził mnie deszcz. Czy to jesień? Tfu… to przecież wiosenny deszcz!
Też jest potrzebny, żeby napoić drzewa, krzewy, trawę. Naczyniami będzie szła w górę, ruszą soki, pobudzając pączki i będzie zielono.


Moja gardenia w końcu zakwitła! Nie było łatwo bo dwa pączki odpadły, ale za to rozwija się jeszcze jeden. Pachnie w całej kuchni. Dzień przed przesadzałam ją do nowej ziemi Substral z Osmocote (nawóz wolno działający, białe kuleczki). Na dno dałam warstwę keramzytu i na wierzch także, żeby zwiększyć wilgotność. Zastanawiałam się czy po takim zabiegu pączki nie odpadną, a one zakwitły. Cała pielęgnacja była opisywana tutaj
.

Jak Sprawdzić Czy To Już Przedwiośnie

Najszybciej kwitnącym drzewem w naszym klimacie jest leszczyna pospolita (Corylus avellana). Jest fenologicznym wyznacznikiem przedwiośnia, które charakteryzuje się temperaturą w granicach 0-5 st.C. Ze względu na tegoroczną srogą zimę, proces ten przedłużył się w czasie. Zazwyczaj było to koniec lutego, teraz nieco później.

Tylko które to są kwiatki na leszczynie? Bo skoro pyli to muszą być kwiatki.

© Piotr Gach - Drzewa
Zwisające, długie kotki to kwiaty męskie. W pogodne i suche dni pylą na żółto. Natomiast żeńskie osadzone są w grubych pączkach, z wystającymi czerwonymi pręcikami. To z nich na jesień wyrosną orzechy.

Do innych ogrodowych wyznaczników przedwiośnia, zakwitających nieco później, należą: śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis), śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum), przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis), zawilec gajowy (Anemone nemorosa) czy krokus (Crocus sp.). Z drzew olsza czarna (Alnus glutinosa).



Jest jeszcze podbiał (Tussilago farfala), kwitnie jako jeden z ostatnich. Ciekawe, że liście wychodzą dużo później.


Kaczeńce (Caltha palustris)


Warto wyjść na ogród i zaobserwować co teraz kwitnie. U mnie ładnie rozwinęła się śnieżyczka, później przyjdzie czas na krokusy.


Krokusy

Przedwiośnie trwa zazwyczaj do początku kwietnia.

Jak Pielęgnować Cyklamen Perski

Cyklamen perski, fiołek alpejski Cyclamen persicum pielęgnacja podstawowa

Jedno wiem na pewno roślina ta nie lubi ciepłych pomieszczeń. W okresie kwitnienia należy zapewnić mu temperaturę poniżej 20oC. w pozostałym wypadku długo nie pociągnie.

Nie stawiać bezpośrednio na słońcu, no chyba, że to jest zima i światło jest bardziej rozproszone.

Podlewanie: dobrze jest zrobić jej kąpiel w wiaderku tzn. do miski wlać wody tak do połowy doniczki odczekać ok. 15 minut i wyciągnąć doniczkę, odczekać aż wszystka woda ścieknie. Najpierw należy sprawdzić czy ziemia jest sucha. Nie wolno zamoczyć bulw, bo będą gniły!

Nawozimy raz w tygodniu.



Na bieżąco usuwać przekwitłe liście i kwiaty, wówczas pobudzamy roślinę do dalszego kwitnienia. Kiedy zaprzestanie kwitnienia, podlewamy ją jak do tej pory.

Latem roślinka przechodzi okres spoczynku, zamierają jej części nadziemne. Wówczas wynosimy ją w widne miejsce i skąpo podlewamy. Około sierpnia zaczyna wypuszczać młode listki przesadzamy ją, wnosimy do pomieszczenia i zaczynamy po woli nawozić.

Kwiaty wychodzą ponownie zimą.



Można spotkać cyklameny pachnące, zwłaszcza odmiany miniaturowe.

Sekretem dobrej uprawy jest ustawienie doniczki na kamyczkach np. keramzytowych, aby miały wilgotne powietrze. Zraszanie nie jest korzystne.

Żonkil czy Narcyz

Dziś polecam dwie rzeczy.
Film i kwiaty.

„Bernard i Doris”, gdzie główna bohaterka jest obrzydliwie bogata i ma niebanalną kolekcję storczyków. Duża szklarnia, a w niej pełno białych storczyków. Pachnących, egzotycznych. Nie popularnych falenopsisów. Film oglądałam dość dawno ale to co mi utkwiło w pamięci to nóż przecinający kępy storczyków. Nóż uprzednio moczony w alkoholu w ramach dezynfekcji. A także scena w której tytułowi bohaterzy, na tle bajecznej szklarni, rozmawiają w letnią noc. Film opowiada o samotności, mocy przyjaźni i ludzkiej naturze.

Kwiaty to żonkile (Narcissus jonquilla). Żółte, jasne. Warto mieć kwiaty kwitnące, „sezonowe” w domu. Rozweselają i dodają świeżości. Kwiaty, których bulwy znajdują się w ziemi utrzymują świeżość dłużej niż cięte. Kiedy za oknem jest jak jest, wiosenny akcent w zasięgu wzroku poprawia samopoczucie na 100%!.

Pocztówka Z Podróży

Na pierwsze ciepłe promienie czekałam z utęsknieniem.
Taka już kolej rzeczy jak jest zimno to później robi się cieplej,
Śniegi ustępują kałużom. Po takich mrozach wydaje się to być pogodą kwietniową. I lekki wiatr. Kiedy muska twarz, kiedy słońce zachodzi coraz później mam ochotę wyjechać, a w sercu budzi się coś…
coś takiego co trudno zagłuszyć dobrym filmem czy budyniem czekoladowym,
budzi się Tęsknota Za Wielką Przygodą
za żaglami i wiatrem,
za koleją transsyberyjską
za spakowanym plecakiem
z Wiernym Towarzyszem
w Świat.
dlatego zabieram Was w podróż za horyzont,
w nieznane

Chorwacja, luty, nad Adriatykiem

drzewko mandarynkowe - w lutym rosną tam takie skarby,
słodkie, dojrzałe, pachnące słońcem




widzieliście kiedyś kwitnące "drzewko szczęścia" czyli grubosza drzewiastego (Crassula arborescens),
tam rośnie pospolicie jak u nas koniczyna, a do tego malowniczo zwisa



drzewko szczęścia żeby zakwitnąć musi mieć odpowiednie warunki, czyli należy zapewnić im niską temperaturę zimą ok 10 st. C, w Chorwacji wygląda to tak, że stoją na zewnątrz przez cały rok, nie ma ujemnych temperatur, nie przemarzają, a później odwdzięczają się kwiatami



tutaj widać fikusa sprężystego (Ficus elastica) w jakich wąskich donicach!
tu ma ok 3 metrów, w mieszkaniach jest nieco mniejszy



i cytryny na drugim planie,
jakże by to było miło pójść po świeże cytryny do ogrodu
na ciasto cytrynowe z herbatą cytrynową:)

Zielistka Najłatwiejsza Roślina Pod Słońcem

Zielistka (Chlorophytum) jest genialna w swojej prostocie! Nie wymaga wiele troski i opieki, a odwdzięcza się bujnym wzrostem.

Łatwo przystosowuje się do warunków oświetlenia. Może stać w cieniu (ja miałam kiedyś po stronie północnej), półcieniu, w pełnym słońcu.
Ważnym elementem jest podlewanie, nawet 2- 3 razy w tygodniu przez cały rok. Roślina może przetrwać niedługie okresy suszy, gdyż jest wyposażona w bulwiaste korzenie w których magazynuje wodę.
Nawożenie w okresie wegetacji czyli od marca do jesieni.
Przesadzać należy na wiosnę, kiedy zaczyna brakować miejsca w doniczce, a korzenie wystają. Do gleby z domieszką gliny.
Rozmnaża się przez podział lub przez rozmnóżki, młode roślinki wystające z rozłogów. Odporna na choroby i szkodniki.

Liście mogą być apetyczne dla kotów, zwłaszcza zimą. Zależy od kociego upodobania.
Roślina pochodzi z Afryki Południowej.
Bujne kępy i soczysta zieleń relaksują i odprężają wzrok.
Polecam!

Historia Pewnego Dębu

Późna jesień. Listopad to miesiąc pachnący wilgotnymi liśćmi zmieszanymi z błotem. To krople ściekające z drzew i poranne mgły. To niebo szare i zasnute chmurami i zapach jabłek.

Dziewczyna i Chłopak w taki dzień wybrali się na spacer do parku. Kępy mchu wystawały spod liści.
On rzekł „Nazbierajmy żołędzi i kasztanów i zasadźmy do doniczek”.
Tylko, że liście i owoce dawno już zrzucił jesienny wiatr albo zjadły wiewiórki. O tej porze kołysały się nagie gałęzie.

„Poszukajmy pod liśćmi, na pewno tam są”- podała pomysł Ona. Grzebali patykami i znaleźli. U niektórych żołędzi widać było zaczątki młodych pędów. Gdyby tak je zostawić do wiosny zapewne by się ukorzeniły i stały młodymi drzewkami, warstwa liści daje im izolację przed zimnem i mrozami.

Minęło parę miesięcy, a w doniczkach spośród wielu wyrósł jeden młody, zdrowy okaz dębu. Ona wyczytała, że takie drzewa potrzebują wody tylko wtedy kiedy pada deszcz. I tak robiła.

„Będziesz miał swoje własne drzewo! Drzewo to odpowiedzialność, musisz dbać o nie bo inaczej uschnie, ono czeka na twoją pomoc. Przynajmniej teraz. Później stanie się potężne i będzie długowieczne. Da Ci tlen i uchroni przed żarem.” – powiedziała Ona do Niego.

Te listki wyrosły na początku stycznia. Mam nadzieję, że będzie z nich dorodny dąb.




…Ona i On posadzili je w swoim ogrodzie i każdego lata siadali razem na ławeczce w jego cieniu i pili kawę.

Bukiet kwiatów na codzień

Czerwone róże są ładne.
Pierwsza Randka, Urodziny, Dzień Kobiet, Walentynki.
Róże nieme towarzyszki.
Pojedyncze i w bukiecie.
Nawet róże z origami.
Różowe, czerwone, szkarłatne,
Byle bez brokatu i brylancików, bo wtedy tracą naturalne piękno.

„A co z nami?!” – krzyczą gerbery, margaretki i anturium.
Jest jeszcze tyle pięknych kwiatów do bukietu.
Słoneczniki, cantedeskie.
Tulipany – to prawie wiosna.
Frezje ładnie pachną.
Czasem nie muszą być to wielkie bukiety.
Wielkie bukiety nie świadczą o wielkości uczuć.
Wystarczą fiołki.
Byle by były dane od serca.
To widać w oczach i spojrzeniu.

Kwiaty bez okazji dane swojej Ukochanej! Wyobrażacie sobie?
O tak!



Szafirek drobnokwiatowy (Muscari botryoides), Róża pnąca (Rosa)

Bohaterowie drugiego planu

„Wrześniowy dzień na Wyspie Księcia Edwarda. Od morza poprzez piaszczyste diuny tchnie świeży wietrzyk. Długa, czerwona droga wije się przez pola i gaje, okrąża gęstwinę sosen, opasuje szkółkę młodziutkich klonów o podszyciu z ogromnych wachlarzy paproci. Zbiega w kotlinkę gdzie leśny strumyk wynurza się z lasu, aby za chwilę skryć się w nim ponownie; kąpie się w promieniach słońca między żółtymi wstęgami dzikiej mimozy i szafirowych dzwonków. Powietrze drży od ćwierkania koników polnych, tych radosnych mieszkańców wzgórz w porze lata.”
Lucy Maud Montgomery „Ania z Avonlea”; przełożyła : Rozalia Bernsteinowa; Nasza Księgarnia 1992

Kto nie pamięta ze szkoły podstawowej wypracowania na temat „Moja ulubiona książka”? Ile osób napisało, że to „Ania z Zielonego Wzgórza”? Główna bohaterka zaraża optymizmem, a jej bogata wyobraźnia i przyjazne usposobienie nastrajają pozytywnie. Książki Lucy Maud Montgomery są ponadczasowe. Cały cykl o Ani Shirley oraz innych bohaterach z pozostałych książek są urocze i magiczne. Nawet po tylu latach od pierwszej lektury. Uczą magii chwil codziennych.
Opisy przyrody są również ważną częścią opowiadań. Malowniczo przedstawiane zakątki sprawiają, że zaczyna się marzyć o własnym domku na skraju lasu. Wyspy księcia Edwarda to autentyczna miejscowość w Kanadzie. Wymienianie konkretnych roślin pozwala dowiedzieć się jaka szata roślinna występowała na terenie akcji powieści.
W książce była też wzmianka o „wiązance cudnych leśnych storczyków, ulubionych kwiatów dzieci z Avonlea”, którą uczeń Ani zerwał specjalnie dla niej. Storczyków, które jeszcze 100 lat temu występowały tam pospolicie, a dziś są na wymarciu, przynajmniej w Polsce. A na pewno pod całkowitą ochroną. Oni zrywali do bukietów...

Marzę o tym aby móc je tylko zobaczyć rosnące na łące i sfotografować!


Ogród Dendrologiczny w Przelewicach

Lawendowa Farma - Nasiona (I)

Fioletowy to kolor motyli.
Fioletowe są śliwki węgierki.
Fioletowa jest lawenda.
Aromat suszonej lawendy w komodzie zawsze mnie inspiruje.
Świeżo zebrane zioła trzeba teraz powiązać w pęki i pozawieszać w przewiewnej szopie. Kolejne bukiety już dosychają. W cieniu wyleguje się szylkretowy kocur. Lato jest upalne, Burze, o dziwo, nie występują tak często jak zwykle. Zapowiadają się dobre zbiory w tym roku.
Ale wszystko od początku… Najpierw muszą być nasiona. Etap pierwszy to przeprowadzenie ich stratyfikacji. Okres niskich temperatur w dużej wilgotności spowoduje, że będzie lepszy odsetek kiełkowania. Ja włożyłam je do lodówki na zmoczone i wyciśnięte waciki, przykryłam folią z dziurkami, żeby utrzymać wilgotność. Zostawiam je tam na ponad miesiąc. Obawiam się, żeby mi nie spleśniały. Dlatego dobrze jest je zaprawić środkiem grzybobójczym np. Funaben. Od czasu do czasu należy odkrywać z folii, przewietrzać i sprawdzać ich stan.
Cykl „Lawendowej farmy” dopiero się zaczął. W kolejnych odsłonach będę przedstawiać rezultaty. Mam nadzieję, że doczekam się dorodnych kęp lawendy.

Gardenia Pielęgnacja

To jest jeden z tych kwiatków dodatkowych, na które nie ma już miejsca w domu. A jednak jeszcze jedna roślina nie zaszkodzi. W sklepie stoisko z roślinami kusi. Ba wręcz nie sposób przejść obojętnie, kiedy emanuje soczystą zielenią na tle zimowej pogody. To jest ten egzotyczny świat dżungli, lian i wilgoci w powietrzu. Jak w Amazonii...Chciałoby się wyruszyć na wyprawę w takim otoczeniu.

Powiększyłam moją kolekcję o gardenię (Gardenia jasminoides), która pochodzi z Azji.

Zwróciła moją uwagę jednym dorodnym pąkiem kwiatowym. „Wiosną ładnie zakwitnie…” - pomyślałam. „…a do tego będzie pachnieć!”. Oczami wyobraźni widziałam jak zdobi kuchnię.
W domu postawiłam ją przy oknie południowym. Zimą powinna przejść okres spoczynku w temp. 15ºC, ale w bloku nie ma takich warunków. Staram się ją zraszać regularnie. Tylko po liściach, nie po pąkach kwiatowych. Może je stracić. Ot kapryśna! Poza tym moja gardenia została zaatakowana przez przędziorki, więc zaczęłam regularnie zmywać je pod bieżącą wodą. Nie namnażają się już tak gwałtownie. Opryski chemiczne są w planach. Na wiosnę planuję przesadzić ją do ziemi torfowej o kwaśnym odczynie. Praktykuję też podlewanie jej wodą z sokiem z cytryny, aby zapewnić jej kwaśność podłoża. Po tych zabiegach nie padła mi, więc mogę oznajmić, że nie szkodzą roślinie. Ale czy pomaga – zobaczymy.
Poza tym nabawiła się brunatnych plam na liściach, wygląda to raczej na niedobór któregoś ze składników pokarmowych niż chorobę. Mam nadzieję, że po przesadzeniu do torfu będzie jej lepiej. W każdym bądź razie zaczyna wypuszczać młode listki, więc myślę, że będzie z niej dorodny krzaczek.

Jednak drugi raz przy zakupie bym się dobrze zastanowiła...bo Pani Gardenia jest wymagająca i kapryśna:)

W poszukiwaniu wiosny

Za oknem zamieć śnieżna. Przyjemnie jest usiąść w domu przy ciepłej herbacie z sokiem porzeczkowym i posłuchać jak wyje wiatr...
Czas się zatrzymał. Płatki śniegu bajecznie wirują w koło.
Cisza...
Tymczasem na parapecie szykuje się prawdziwa rewolucja. Kwiaty nie słuchają zimy, żyją własnym rytmem. Storczyki (Phalaenopsis) wypuszczają po woli swoje pędy, w gąszczu paproci (Asplenium nidus, Nephrolepis exaltata) można dostrzec ślimaczkowato zwinięte listki. Cytryna w ceramicznej donicy zachwyca mnogością swoich świeżych listków.

Tu zaczyna się prawdziwe życie, to pod śniegiem jeszcze śpi!